ΣΚΕΨΕΙΣ-ΛΕΞΕΙΣ-ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Πασίγνωστες περιοχές των Αθηνών μέχρι πριν λίγα χρόνια είχαν εντελώς διαφορετικές ονομασίες, οι οποίες, μάλιστα δεν θυμίζουν σε τίποτα αυτές που φέρουν σήμερα. Δείτε μερικές: Αγά Βρύση : Η πλατεία Αγίου Παντελεήμονα Αγάμων (πλατεία) : Η πλατεία Αμερικής Αγελάδες : Σημείο του κήπου του Ζαππείου προς το τέρμα της οδού Ηρώδου του Αττικού. Αγιότρηση : Περιοχή στα Νέα Λιόσια Αγχεσμός : Μέχρι το 1832 ο Λυκαβηττός, μετά τα Τουρκοβούνια Αέρηδες : Τέρμα της Αιόλου Αλώνια : Πλατεία Θησείου Αμπατζήδικα : Τσαρουχάδικα, ονομασία της οδού Πανδρόσου στο Μοναστηράκι Αναφιώτικα : Συνοικία της Αθήνας στη βορειανατολική πλευρά του βράχου της Ακρόπολης στα όρια της συνοικίας της Πλάκας Ασπροχώματα : Νότια της Πέτρου Ράλλη, από την Αγία Άννα μέχρι τη Νίκαια Βαριές : Κάτω Κηφισιά Βατραχονήσι : Τμήμα μεταξύ του Παναθηναϊκού Σταδίου και του Παγκρατίου Βοϊδολίβαδο : Περιοχή της φαληρικής παραλίας στο τέρμα της λεωφόρου Συγγρού Βουρλοπόταμος : Η Αμφιθέα Βοϊδοπνί...

Παρ’ όλες τις επιρροές που έχει δεχθεί η γλώσσα μας, εντούτοις χρησιμοποιούμε στον καθημερινό λόγο, εκφράσεις αυτούσιες, προερχόμενες από την αρχαία Ελληνική. Αυτές αποτελούν την απόδειξη ότι η γλώσσα είναι το μοναδικό πολιτισμικό κληροδότημα, το οποίο παραμένει ανεπηρέαστο από το χρόνο. Είναι λοιπόν χρήσιμο να μάθουμε ή να θυμηθούμε, από που προέρχονται και από ποιούς ελέχθησαν για πρώτη φορά - Αιδώς Αργείοι:  όταν θέλουμε να καταδείξουμε αισθήματα ντροπής αναφερόμενοι σε…. κάποιον άλλο. Ειπώθηκε από τον Στέντορα (σε έντονο ύφος) προς τους Αργείους κατά τη διάρκεια του Τρωικού πολέμου, με σκοπό να τους ανυψώσει το ηθικό όταν ο Αχιλλέας αποχώρησε από τη μάχη. (Ομήρου Ιλιάδα – Ε 787) - Αντίπαλον δέος:  όταν αναφερόμαστε σε ισχυρό αντίπαλο. (Θουκυδίδης – Γ 11) - Από μηχανής θεός:  μη αναμενόμενη βοήθεια – λύση – συνδρομή σε κάποιο πρόβλημα ή δύσκολη κατάσταση. Προέρχεται από θεατρικό τέχνασμα στην αρχαία Ελλάδα που χρησιμοπ...

Με αφορμή τις βωμολοχίες του Πρωθυπουργού, μια ανθολογία βωμολοχιών των αρχαίων «Ο επαίτης, ανυπόμονος, θρασύς και πεινασμένος, ζητούσε με πιεστικό τρόπο μερίδα και ως εκ τούτου, επιτίθετο λεκτικά στον τελεστή της θυσίας χρησιμοποιώντας αισχρές εκφράσεις. Άρχιζε τότε μία απρεπής και μη κόσμια συνομιλία μεταξύ επαίτη και υπεύθυνου των θυσιών, που κατέληγε σε χυδαίες εκφράσεις και τσακωμούς. Αυτή η αισχρή και χυδαία στιχομυθία, ονομάστηκε βωμολοχία. Βωμολόχος είναι λοιπόν ο περί τους βωμούς λοχών (παραμονεύων, ενεδρεύων) επαίτης, με σκοπό να λάβει κάτι από τα κρέατα των θυσιών.» Στο βιβλίο του Μάριου Βερέττα, «Τα βρωμόλογα των αρχαίων Ελλήνων», διαβάζουμε τις εξής αρχαίες βρισιές: ΑΝΑΣΕΙΣΙΦΑΛΛΟΣ φιλήδονη γυναίκα που πιάνει και κουνάει το φαλλό [ ανασεισίφαλλος = ανασείω + φαλλός] ΒΔΕΩ κλάνω [βδέω = βρωμάω] ΓΛΩΤΤΟΔΕΨΕΩ κάνω μαλάξεις με τη γλώσσα ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ μπανιστιρτζής [ γυναικοπίπης = γυναίκα + οπιπτεύω] ΔΡΟΜΑΣ πόρνη του δρόμου [δρομάς = δρόμος] ΕΣΧΑΡΑ γυναικεί...

Μία από τις μεγαλύτερες αρετές της Ελληνικής γλώσσης, είναι ότι η κάθε λέξις της καθορίζει επακριβώς την έννοια του πράγματος, το οποίον ονοματίζει! Υπάρχει δηλαδή μία σαφής και άμεσος σχέσις μεταξύ του σημαίνοντος (λέξεως, ονόματος) και του σημαινομένου (εννοίας). Η κάθε λέξις, η οποία ονοματοδοτεί ένα πράγμα, καταδεικνύει με απόλυτη ακρίβεια την έννοια ή τις έννοιες, οι οποίες το χαρακτηρίζουν. Στο γραπτό αυτό πόνημα θα μας απασχολήσει η ετυμολογία, δηλαδή η αναζήτησις της αληθινής έννοιας, δύο λέξεων, οι οποίες ως οντότητες συνυπάρχουν και συμβιούν στον αισθητόν κόσμον: Είναι οι λέξεις «ψυχή» και «σώμα». Οδηγός και διδάσκαλός μας στην αναζήτησίν μας αυτήν θα είναι ο κατά τον χρησμόν του Μαντείου των Δελφών, σοφότερος των ανθρώπων Σωκράτης, μέσα από τον υπέροχον διάλογον τουΠλάτωνος «Κρατύλον». Α) Ψ Υ Χ Η Με την λέξιν αυτήν, οι πανάρχαιοι και πάνσοφοι ονοματοθέτες, ονομάτισαν την οντότητα, η οποία είναι υπαίτιος της φύσεως των σωμάτων στο να ζούν και να κινούνται. Η λέξις ψ υ...

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ από που πήραν τα ονόματά τους οι μήνες του χρόνου; Δείτε το παρακάτω άρθρο για να μάθετε... IΑΝΟΥΑΡΙΟΣ: Ο πρώτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από τον… θεό των Ρωμαίων τον Ιανό (Janus). Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, γι αυτό τον αποκαλούσαν και Janus bifrons δηλαδή διπρόσωπο Ιανό. Τα δυο του πρόσωπα συμβόλιζαν την αρχή και το τέλος, τη νιότη και το γήρας, την είσοδο και την έξοδο. Γι αυτό και του αφιέρωσαν τον Ιανουάριο που σαν πρώτος μήνας του χρόνου, κοίταζε προς τον προηγούμενο χρόνο και προς τον επόμενο. ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ : Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ήταν αφιερωμένος στο θεό του Άδη Φέβρουο και στους νεκρούς γι αυτό και στη διάρκεια του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών. Με το παλαιότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου και οι άνθρωποι έπρεπε να μπουν στον καινούργιο χρόνο καθαροί και αμόλυντοι. ...

Τα ελληνικά νησιά, είναι κάθε χρόνο πόλος έλξης για τις διακοπές των ανθρώπων από όλο τον κόσμο, αλλά λίγοι είναι αυτοί που γνωρίζουν τι σημαίνει πραγματικά το όνομα του καθενός. Για παράδειγμα ο Νάξος ήταν ο θρυλικός ηγεμόνας των πρώτων αποίκων του ομώνυμου νησιού. Το ίδιο ήταν και ο Πάρος, για την Πάρο, ο Θάσος για την Θάσο, ο Ζάκυνθος για την Ζάκυνθο και ο Κέφαλος για την Κεφαλονιά. Γνωρίζατε ότι Κρήτη ονομαζόταν μία από τις νύμφες των Εσπερίδων, που φύλαγαν τα χρυσά μήλα στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα; Η δε Σύμη ήταν μία άλλη νύμφη, συζύγου του Γλαύκου, πρώτου κάτοικου του νησιού, ενώ ο Φολέγανδρος ήταν γιος του Μίνωα. Το ότι έπαιξε η αρχαία ιστορία ρόλο στην ονομασία των ελληνικών νησιών δεν μας κάνει εντύπωση. Ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν ονόματα νησιών που η ιστορία τους προσπερνά μία εμβληματική -και πιθανώς μυθική- φιγούρα. Όπως τα παρακάτω: Σύρος: Το όνομα Σύρος προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες. Σήμερα υπάρχουν δύο εκδοχές...

Η Ομηρική (Ελληνική) Γλώσσα, αποτελεί τη βάση επάνω στην οποία στηρίχτηκαν πλήθος σύγχρονων γλωσσών. Ακόμα κι αν δεν υπήρχε καμία άλλη αναφορά.. ακόμα κι αν δεν είχε διασωθεί κανένα προκατακλυσμιαίο μνημείο, θα αρκούσε η Ελληνική Γλώσσα ως απόδειξη της ύπαρξης στο παρελθόν, μίας εποχής μεγάλου πολιτισμού... Στη γλώσσα μας είναι εμφυτευμένη όλη η γνώση που κατέκτησε ο άνθρωπος, έως την παρούσα στιγμή. Κάθε ελληνική λέξη-όρος φέρει ένα βαρύ φορτίο νόησης, φορτίο που οι προγενέστεροι ‘εξόδευσαν’, για να κατακτήσουν γνωστικά τη συγκεκριμένη έννοια και να την ‘βαπτίσουν’ με το συγκεκριμένο όνομα-λέξη». Παραδείγματα: AFTER = Από το ομηρικό αυτάρ= μετά. Ο Όμηρος λέει: ”θα σας διηγηθώ τι έγινε αυτάρ”. AMEN = λατινικά: amen. Το γνωστό αμήν προέρχεται από το αρχαιότατο ή μήν = αληθώς, (Ιλιάδα Ομήρου β291-301), ημέν. Η εξέλιξη του ημέν είναι το σημερινό αμέ! BANK = λατινικά pango από το παγιώ, πήγνυμι. Οι τράπεζες πήραν την ονομασία τους από τα πρώτα ‘τραπέζια’ (πάγκους) της αγοράς. B...

  Κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας αποφάσισε να διακοσμήσει τους αεραγωγούς εξαερισμού που βρίσκονταν επάνω στην πλατεία της Ομόνοιας γιατί θεωρούσαν ότι το θέαμα ήταν εντελώς αποκρουστικό για τη μεγαλύτερη πλατεία της πρωτεύουσας. 'Ετσι σκέφτηκαν να βάλουν τα αγάλματα των μουσών. Όμως οι μούσες ήταν εννέα και οι παραγωγοί μόνο οκτώ. Μην θέλοντας να αφήσουν την μία μούσα να πάει σε κάποιο άλλο μερος ή πλατεία, την τοποθέτησαν στο υπόγειο, δίπλα στις δημόσιες τουαλέτες. Όποτε κάποιος περαστικός ρωτούσε, "Πού είναι οι δημόσιες τουαλέτες;" η απάντηση ήταν, "Κάτω, στην Καλλιόπη." Έτσι έμεινε μεταφορικά η ονομασία που χρησιμοποιείται, κυρίως στο στρατό, μέχρι σήμερα. ΠΗΓΗ

Στην Ελλάδα το κάγκελο έχει την τιμητικήτου. Έχει γίνει σύνθημα, (τα μυαλά στα κάγκελα), έχει γίνει τραγούδι (κάγκελα, κάγκελα παντού)...έχει εμπνεύσει και παραλληλιστεί με τη στέρηση της ελευθερίας(της φυλακής τα κάγκελα είναι για τους λεβέντες). Ωστόσο, ένα είναι μακράν το πιο γνωστό κάγκελο που έχει γράψει ιστορία... Της π...ας το κάγκελο, ή όπως το χαρακτήρισε πιο λόγια οΧάρρυ Κλυνν, της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα. Ήταν λίγο πριν το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν στον όρμο του Φαλήρου, στη μεγάλη ξύλινη εξέδρα της παραλίας του Νέου Φαλήρου, στήνονταν οι ιερόδουλες της εποχής, προσμένοντας υπομονετικά τα ναυτάκια του συμμαχικού στόλου για να κάνουν σεφτέ. Στα σιδερένια κάγκελα αυτής της εξέδρας, οι ιερόδουλες σαν άλλες Καρυάτιδες με θέα την Ακρόπολη, δημιουργούσαν τέτοιο συνωστισμό, που από ένα σημείο και μετά αναγκάστηκε η κάθε μια τους, να γράψει το όνομά της στο κάγκελο που έκανε πιάτσα, θέλοντας να«κλειδώσει τη θέση της στη βιτρίνα» της. Γι...

ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα), ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων), ΜΕΝΕΞΕΣ (εύοσμο λουλούδι), ΣΟΥΓΙΑΣ (μαχαιράκι), ΤΕΝΕΚΕΣ (δοχείο), ΦΛΙΤΖΑΝΙ (κύπελλο),... ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο), ΤΑΒΑΝΙ (οροφή), ΤΖΑΚΙ (παραγώνι), ΚΑΙΚΙ (βάρκα), ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας), ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης), ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης), ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση), ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία), ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία), ΧΑΤΙΡΙ (χάρη), ΝΤΕΡΤΙ (καημός), ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση), ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα), ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο), ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη), ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα), ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία), ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας), ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον), ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα), ΓΙΑΠΙ (οικοδομή), ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο), ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο), ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα), ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση), ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι), ΓΟΥΡΙ (τύχη), ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος), ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος), ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος), ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα), ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά), ΖΟΡΙ (δυσκολία), ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος), ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο), ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ(φρυγανίζω-ξεροψ...

Ο παγκόσμιος, ιερός συμβολισμός του Λ . ΛΑΜΔΑ - Tο έβδομο σύμφωνο στο Ελληνικό αλφάβητο και χαρακτηρίζεται υγρό ημίφωνο. Αν λοιπόν είναι ιερός αριθμός το επτά (σεπτά) τότε είναι πολύ πιθανό και το γράμμα να έχει μια κρυμμένη ιερότητα στην δομή του. Σχηματικά το Λ μοιάζει να απεικονίζει, την εκπομπή από ένα συγκεκριμένο σημείο, που καταλήγει σε μία συγκεκριμένη και ορισμένη περιοχή. Ετυμολογικά η ονομασία ΛΑ + Μ + ΔΑ , αν αναλυθεί οδηγεί σε ένα απλό συμπέρασμα, το οποίο όπως όλα τα απλά πράγματα πιθανόν να κρύβει μια μεγάλη αλήθεια. Η συλλαβή ΛΑ σημαίνει ουράνια προέλευση, το γράμμα Μ την μίξη, και το ΔΑ την Γή και μεταφορικά το γήινο. Νοηματικά λοιπόν με απλά λόγια σημαίνει την ουράνια παρέμβαση στα γήινα. Η συλλαβή το ΛΑ ορίζεται σε διάφορα λεξικά σαν επιτατικό μόριο, και σύμφωνα με την ιδιότητα του αυτή μεγεθύνει ή υπερυψώνει την έννοια της λέξεως. Η αρχαία λέξη Λας πελασγικής προέλευσης, αρχικά σήμαινε το ουράνιο, το πνευματικό ,και στην εξέλιξή της τ...

Τι δουλειά έχουν οι κουτσοί και οι στραβοί τον άγιο Παντελεήμονα; Τι μας νοιάζει αν η αχλάδα έχει την ουρά μπροστά ή πίσω; Ποιος ήταν ο Κουτρούλης που έκανε τέτοιο πάταγο με το γάμο του; Ποιος Γιάννης πίνει και κερνάει; ΚΟΥΤΣΟΙ ΣΤΡΑΒΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ Στα 1830, σ” ένα χωριουδάκι της Κυνουρίας, στο Άστρος, παρουσιάστηκε ένας περίεργος άνθρωπος, που άρχισε να διαδίδει επίμονα ότι ήταν ο. Άγιος Παντελεήμονας, που ήρθε να σώσει τον κόσμο από τις διάφορες αρρώστιες, που τον μάστιζαν. Όπως ξέρουμε όλοι μας σχεδόν, ο πραγματικός Άγιος Παντελεήμονας είναι ο προστάτης των ανάπηρων και οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι γιατρεύει, εκτός από τις άλλες παθήσεις και τις παραμορφώσεις του σώματος, καθώς και τους τυφλούς. Ο άγνωστος, ωστόσο, του Άστρους δεν έκανε το παραμικρό θαύμα. Επειδή, όμως, δεν ενοχλούσε κανέναν με την παρουσία, τον άφηναν να λέει ό,τι θέλει. Παρ όλ” αυτά, η φήμη πως στο όμορφο χωριό της Κυνουρίας παρουσιάστηκε ο Άγιος Παντελεήμονας, α...