Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013

Μικρά κι Αγαπησιάρικα!!!

  • Μόνο η αγάπη μας μπορεί καρδιές να χρωματίζει και στης ζωής μας την πληγή χαμόγελα ν' ανθίζει...
  • Άμα θα δεις στο μάγουλο το δάκρυ μου να τρέχει,είναι η πληγή του χωρισμού που γιατρειά δεν έχει.
  • Πάρε την καρδούλα μου για πάντα να την έχεις,είναι καρδιά που σ'αγαπά γι'αυτό να την προσέχεις...
  • Σε κάποιο τοίχο έγραψα με κόκκινο μελάνι πως η καρδιά μου δεν χτυπά αφού εσένα χάνει...μα αν σκεφτείς να ξαναρθείς, δε θα το μετανιώσεις,να ξέρεις πως κατάφερες μία ζωή να σώσεις...
  • Δεν ξέρω πόσο σ'αγαπώ,μέτρο δεν έχει η αγάπη,κι είν'απ'τον ήλιο πιο ψηλά και δεν την φτάνει μάτι.
  • Αγάπη είναι ένας φούρναρης που τις καρδιές μας ψήνει, άλλες τις κάνει κάρβουνο κι άλλες τις ξεροψήνει.
  • Δεν έχω αστέρια να σου δώσω, ούτε φτερά να πας ψηλά, μόνο δυο χέρια να σε κρατήσω και μια καρδιά που σ' αγαπά!!!
  • Aγάπη είναι ν' αγαπάς και να το λες στ' αλήθεια κι όχι να λες το "Σ'αγαπώ" μονάχα από συνήθεια...
  • Σου στέλνω τ'άστρα τ'ουρανού σα χάδι μες στη νύχτα για να σου πω ψιθυριστά,"Μωρό μου, καληνύχτα"!!!
  • Σ αγάπησα ως αγαπά ο ήλιος το φεγγάρι, που μια ζωή του δίνει φως χωρίς ποτέ να πάρει.
  • Εκεί που σβήνουν τα όνειρα και το μυαλό θολώνει,αφήνω την ψυχούλα μου να πάρει το τιμόνι.
  • Με οδηγεί στα χείλη σου,στην τρυφερή αγκαλιά σου κι εκεί κοιμάμαι ήσυχα, με ήχο την καρδιά σου!!!
  • H απουσία σου βροχή που πέφτει λίγη λίγη και γίνεται με τον καιρό θάλασσα και με πνίγει...
  • όσο κι αν είμαστε μακριά πολλά κι αν ειν' τα μίλια ακόμα το αισθάνομαι πως σε φιλώ στα χείλια.
  • Για μένα είσαι η ψυχή, ο ήλιος, το φεγγάρι και δεν θ' αφήσω στη ζωή, εσένα άλλος να πάρει.
  • Μη λες πως δεν ευθύνεσαι για το δικό μου πόνο γιατί η καρδιά μου από καιρό χτυπά για σένα μόνο.
  • Εξήντα χτύπους το λεπτό κάθε καρδιά χτυπάει, μα η δική μου όταν σε δω στους οχτακόσιους πάει.
  • Ερώτησα τη θάλασσα τι είναι η αγάπη κι εκείνη μου απάντησε...έρωτας, πόνος, δακρυ.
  • Όση ώρα είμαστε μαζί, ξεχνώ τα βάσανά μου, γι' αυτό καλή μου κάθισε όσο μπορείς κοντά μου.
  • Τον έρωτα μου έκαψες κι έψαξες να τον θάψεις, μα αυτός σαν σπόρος φύτρωσε, ξανά να τον ανάψεις.
  • Το ξέρεις ότι σ' αγαπώ,μη με ρωτήσεις πόσο, γιατί δεν έχω τη σωστή απάντηση να δώσω.
  • Πολύ ψηλά στον ουρανό φωτίζουνε τ' αστέρια, μα το δικό σου συνεχώς, λάμπει στα δυο μου χέρια.
  • Χωρίς νερό, χωρίς ψωμί και δίχως οξυγόνο, μπορώ και ζω μα να 'σαι εδώ, να σε κοιτάζω μόνο.
  • Θεέ μου και να 'ταν δυνατό δέκα φορές να ζούσα, δέκα φορές πιο δυνατά, εκείνη ν' αγαπούσα.
  • Όπως τα κρίνα του αγρού που τη βροχή ποθούνε,έτσι ποθούν τα μάτια μου, τα μάτια σου να δούνε
  • Γίνε μωρό μου σύννεφο κι εγώ θα γίνω μπόρα, να σμίγουμε στον ουρανό,δέκα φορές την ώρα.
  • Πολλά κομμάτια την καρδιά την έχω καμωμένη, μα 'χω σε μια μελαχρινή την πιο πολύ δοσμένη.
  • Απʼ όλα ταʼ άστρα τ΄ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει, αυτό που βγαίνει την αυγή κι όλα τα σκοτεινιάζει.
  • Τα δυο σου μάτια μοιάζουνε μʼ ένα ζευγάρι άστρα και μου φωτίζουν τη ζωή, αγγελοξελογιάστρα.
  • Και να μαχαιρωθεί το σώμα μου το αίμα που θα χύσει, κάθε σταγόνα θα γενεί καρδιά να σʼ αγαπήσει.
  • Πάρε την καρδιά μου, πάρτηνε, με το δεξί σου χέρι και σφάξε την αλύπητα με δίκοπο μαχαίρι...
  • Δε φτάνει μόνο μια καρδιά,ήθελα να' χω κι άλλη και με τις δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.
  • Δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα, να ζει αυτή να σʼ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα.
  • Εσύ μου κάνεις τη ζωή χαρούμενη κι ωραία, εσένα θέλω, αγάπη μου, παντοτινή παρέα.
  • Πιο εύκολο μου φαίνεται τη θάλασσα νʼ αδειάσω, να την πετάξω στη στεριά παρά να σε ξεχάσω.
  • Μη φοβηθείς αν αισθανθείς κάτι στο πρόσωπό σου, η σκέψη μου είναι και ζητά ένα χαμόγελό σου.
  • Συχνά μου φεύγει ο λογισμός και έρχεται μαζί σου και σου κρατάει συντροφιά μην είσαι μοναχή σου.
  • Μ' ένα πιστόλι παίξε με, μη λυπηθείς τις σφαίρες, έτσι κι αλλιώς χωρίς εσέ, είναι νεκρές οι μέρες
  • Παίξε μου χίλιες μαχαιριές μα πόνο δε θα νιώσω, τόσο πολύ που σ' αγαπώ δε θα το μετανιώσω.
  • Είσαι για μένα η χαρά,το νόημα του κόσμου, ζωή δε θέλω ούτε λεπτό, χωρίς εσένα φως μου
  • Θεέ μου κι αν ήταν δυνατό δέκα φορές να ζούσα, δέκα φορές πιο δυνατά εκείνη ν' αγαπούσα .
  • Στην αγκαλιά σου επιθυμώ μια νύχτα να περάσω, να νιώσω την αγάπη σου κι ύστερα να σε χάσω.
  • Δε θέλω να τα ξαναδώ τα μάτια σου κλαμένα, πες μου σε με τον πόνο σου να κλαίω εγώ για σένα .
  • Η σκέψη μου πλημμύρισε,με τη ζεστή αγκαλιά σου, αγάπη με γεμίζουνε τα μάτια τα δικά σου.
  • Αιώνες θα περίμενα,για να 'ρθεις στη ζωή μου,μαζί σου αναστήθηκα, ζωντάνεψε η ψυχή μου.
  • Νιώθω ότι ζω σε όνειρο κι ωραία όλα μου μοιάζουν,χωρίς εσένα οι δρόμοι μου,στο πουθενά με βγάζουν.
  • Όταν δεν είμαστε μαζί, είμαι ένα άδειο σώμα,με στέλνει στον παράδεισο,κάθε φιλί στο στόμα.
  • Αν μ' αγαπάς όμως κι εσύ και μ' έχεις στην καρδιά σου, στ' ορκίζομαι θα πέθαινα,στη θεϊκή αγκαλιά σου.
  • Όταν πέφτουνε αστέρια είναι σαν τα μάτια σου,γιατί η ομορφιά των ματιών σου δεν είναι αυτό που θεέλεις να δείξεις αλλά αυτό που δε μπορείς να κρύψεις!!!
  • Βιαστήκαμε να μεγαλώσουμε,αρπάξαμε το πλέγμα της ζωής, νομίζαμε πως ηταν τριαντάφυλλο και γεμίσαμε τα νιάτα μας πληγές...
  • Άν υπάρχω θα σε θυμάμαι.....Αν χαθώ.....Μη με ξεχνας!!!!
  • Δεν έχω άγκυρα να ρίξω στην αγάπη, ούτε κοχύλια να γεμίσω το βυθό της, έχω καρδιά που 'ναι με όνειρα γεμάτη και δύο μάτια που γυρεύουνε το φως της...
  • Μην με ξεχνάς να μ΄αγαπάς, μη με πετάξεις να με κρατάς, αυτές τις μέρες τις φοβάμαι, αυτές τις νύχτες τις μισώ, το είναι μου όλο σε ψάχνει, μα τώρα εσύ δεν είσαι εδω!!!
  • Έχεις χαθεί σε μια σιωπή που μεγαλώνει τη μοναξιά μου... δε σε θυμήθηκα απλά δε σε ξέχασα, θέλω να σε δω αλλά όχι μόνο στα όνειρά μου!
Διαβάστε περισσότερα »

Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ «ΨΥΧΗ» ΚΑΙ «ΣΩΜΑ»!!!

Μία από τις μεγαλύτερες αρετές της Ελληνικής γλώσσης, είναι ότι η κάθε λέξις της καθορίζει επακριβώς την έννοια του πράγματος, το οποίον ονοματίζει! Υπάρχει δηλαδή μία σαφής και άμεσος σχέσις μεταξύ του σημαίνοντος (λέξεως, ονόματος) και του σημαινομένου (εννοίας). Η κάθε λέξις, η οποία ονοματοδοτεί ένα πράγμα, καταδεικνύει με απόλυτη ακρίβεια την έννοια ή τις έννοιες, οι οποίες το χαρακτηρίζουν.
Στο γραπτό αυτό πόνημα θα μας απασχολήσει η ετυμολογία, δηλαδή η αναζήτησις της αληθινής έννοιας, δύο λέξεων, οι οποίες ως οντότητες συνυπάρχουν και συμβιούν στον αισθητόν κόσμον: Είναι οι λέξεις «ψυχή» και «σώμα». Οδηγός και διδάσκαλός μας στην αναζήτησίν μας αυτήν θα είναι ο κατά τον χρησμόν του Μαντείου των Δελφών, σοφότερος των ανθρώπων Σωκράτης, μέσα από τον υπέροχον διάλογον τουΠλάτωνος «Κρατύλον».

Α) Ψ Υ Χ Η

Με την λέξιν αυτήν, οι πανάρχαιοι και πάνσοφοι ονοματοθέτες, ονομάτισαν την οντότητα, η οποία είναι υπαίτιος της φύσεως των σωμάτων στο να ζούν και να κινούνται. Η λέξις ψ υ χ ή λοιπόν, εμπεριέχει εντός της τις λέξεις φ ύ σ ι ς, ο χ ε ί και έ χ ε ι. Διότι η ψυχή είναι η δύναμις, η οποία κατέχει και οχεί την φύσιν του σώματος, δηλαδή την κουβαλάει και την κρατάει σταθερήν.
Έτσι οι τρείς αυτές λέξεις με τις έννοιές τους, συμπλεκόμενες παράγουν την λέξιν φ υ σ έ χ η, η οποία χάριν κομψότητος και ευφωνίας, μετατρέπεται σε ψ υ χ ή.

Β) Σ Ω Μ Α

Η λέξις σ ώ μ α, με μία μικρήν παραλλαγήν, γίνεται σήμα, το οποίον και σημαίνει τοντάφον. Επίσης, η πρώτη συλλαβή της (σ ω-), είναι το θέμα του ρήματος σώζω.
Εκ των δύο τούτων εννοιών παράγεται το όνομα σ ώ μ α, το οποίον χαρακτηρίζει τον υλικόν φορέα της ψυχής και εξηγείται ως ο τάφος αυτής, ή το δεσμωτήριόν της, όπου η ψυχή φυλακισμένη σώζεται από τα κρίματά της.
Ο Σωκράτης μας πληροφορεί ότι οι ονοματοθέτες της λέξεως αυτής ήταν οι Ορφικοί, οι οποίοι θεωρούσαν ότι μέσα στο σώμα η ψυχή καθαρίζεται από τα πάθη της, διά τα οποία έχει τιμωρηθεί, έχοντας το σώμα ως εξωτερικό περίβλημα και φυλακή σωτηρίας.

Έχοντας τα ανωτέρω υπ’ όψιν μας δεν μπορούμε να μην θαυμάσουμε την σοφίαν, με την οποίαν, στην αχλήν των πανάρχαιων χρόνων, οι δημιουργοί του Ελληνικού λόγου, διεμόρφωσαν αυτήν την ανυπέρβλητου κάλλους, ζωντανήν και ρέουσα γλώσσαν, η οποία κατορθώνει να δώσει υπόστασιν και φυσικήν οντότητα στις έννοιες και να τις απεικονίσει και παρουσιάσει με ακρίβεια στον κόσμο του αισθητού, με έναν τρόπον, αρμονικόν, μαθηματικόν και υψηλής δονητικής ισχύος!

ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.
ΠΗΓΗ
Διαβάστε περισσότερα »

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Κι όμως... έβριζαν και στην Αρχαία Ελλάδα!!!


Με αφορμή τις βωμολοχίες του Πρωθυπουργού, μια ανθολογία βωμολοχιών των αρχαίων

«Ο επαίτης, ανυπόμονος, θρασύς και πεινασμένος, ζητούσε με πιεστικό τρόπο μερίδα και ως εκ τούτου, επιτίθετο λεκτικά στον τελεστή της θυσίας χρησιμοποιώντας αισχρές εκφράσεις.

Άρχιζε τότε μία απρεπής και μη κόσμια συνομιλία μεταξύ επαίτη και υπεύθυνου των θυσιών, που κατέληγε σε χυδαίες εκφράσεις και τσακωμούς.

Αυτή η αισχρή και χυδαία στιχομυθία, ονομάστηκε βωμολοχία. Βωμολόχος είναι λοιπόν ο περί τους βωμούς λοχών (παραμονεύων, ενεδρεύων) επαίτης, με σκοπό να λάβει κάτι από τα κρέατα των θυσιών.»

Στο βιβλίο του Μάριου Βερέττα, «Τα βρωμόλογα των αρχαίων Ελλήνων», διαβάζουμε τις εξής αρχαίες βρισιές:

ΑΝΑΣΕΙΣΙΦΑΛΛΟΣ φιλήδονη γυναίκα που πιάνει και κουνάει το φαλλό [ ανασεισίφαλλος = ανασείω + φαλλός]

ΒΔΕΩ κλάνω [βδέω = βρωμάω]

ΓΛΩΤΤΟΔΕΨΕΩ κάνω μαλάξεις με τη γλώσσα

ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ μπανιστιρτζής [ γυναικοπίπης = γυναίκα + οπιπτεύω]

ΔΡΟΜΑΣ πόρνη του δρόμου [δρομάς = δρόμος]

ΕΣΧΑΡΑ γυναικείο αιδοίο [εσχάρα = από το ρήμα ίσχω (εμποδίζω)]

ΕΥΠΥΓΟΣ γυναίκα με ωραία οπίσθια [εύπυγος = ευ + πυγή ]

ΚΑΣΣΩΡΙΣ πόρνη [κασσωρίς = από το κάσις (αδελφός, εταίρος)]

ΜΥΖΟΥΡΙΣ γυναίκα που βυζαίνει πέος [μύζουρις = μυζάω + ουρά (πέος)]

ΠΗΘΙΚΑΛΩΠΗΞ άνθρωπος πανούργος [πιθηκαλώπηξ = πίθηκος = αλώπηξ]

ΡΩΠΟΠΕΡΠΕΡΗΘΡΑΣ άνδρας που εκτομίζει ακατάπαυστα βλακείες [ρωποπερπερήθρας = ρώπος(φτηνόπραγμα) + πέρπερος (φλυαρία)]

ΗΔΟΝΟΘΗΚΗη: το αιδοίο

ΚΥΝΤΕΡΟΣ: ο αναίσχυντος, ο κοπρίτης [> κύων]

ΛΕΧΡΙΟΣ [ > λέχριος (λεχρίτης)]

ΛΥΔΙΑ η πόρνη στην ρωμαϊκή εποχή, επειδή συνήθως ήταν από την ομώνυμη περιοχή της Μικρασίας οι πόρνες πολυτελείας.

ΛΟΧΜΗ: το τριχωτό αιδοίο [> λόχμη (θάμνος)]

ΣΠΟΔΗΡΙΛΑΥΡΑ: σκατοφάγος [σποδή (καταβροχθίζω) + λαύρα (απόπατος)]

ΧΑΛΚΙΔΙΤΙΣ: η πολύ φτηνή πόρνη, αυτή που εκδίδεται για ένα χάλκινο νόμισμα.
Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

300 τούρκικες λέξεις που λέμε καθημερινά χωρίς να το καταλάβουμε!!!


ΓΙΑΟΥΡΤΙ (πηγμένο γάλα),

ΚΑΡΠΟΥΖΙ (υδροπέπων),

ΜΕΝΕΞΕΣ (εύοσμο λουλούδι),

ΣΟΥΓΙΑΣ (μαχαιράκι),

ΤΕΝΕΚΕΣ (δοχείο),

ΦΛΙΤΖΑΝΙ (κύπελλο),...

ΤΣΕΠΗ (θυλάκιο),

ΤΑΒΑΝΙ (οροφή),

ΤΖΑΚΙ (παραγώνι),

ΚΑΙΚΙ (βάρκα),

ΜΕΛΤΕΜΙ (άνεμος ετησίας),

ΜΑΝΑΒΗΣ (οπωροπώλης),

ΜΠΑΚΑΛΗΣ (παντοπώλης),

ΓΛΕΝΤΙ (διασκέδαση),

ΚΑΒΓΑΣ (φιλονικία),

ΚΕΦΙ (ευδιαθεσία),

ΧΑΤΙΡΙ (χάρη),

ΝΤΕΡΤΙ (καημός),

ΝΤΑΒΑΝΤΟΥΡΙ (σύγχυση),

ΤΣΙΜΠΟΥΚΙ (καπνοσύριγγα),

ΧΑΣΑΠΙΚΟ (κρεοπωλείο),

ΝΤΟΥΛΑΠΙ (ιματιοθήκη),

ΔΕΡΒΕΝΙ (κλεισούρα),

ΜΠΑΙΡΑΚΙ (σημαία),

ΤΣΟΜΠΑΝΗΣ (βοσκός-ποιμένας),

ΓΙΛΕΚΟ (περιθωράκιον),

ΧΑΜΠΑΡΙΑ (αγγελία-νέα),

ΓΙΑΠΙ (οικοδομή),

ΓΙΑΚΑΣ (περιλαίμιο),

ΓΙΑΡΜΑΣ (ροδάκινο),

ΓΙΝΑΤΙ (πείσμα),

ΓΙΟΥΡΟΥΣΙ (επίθεση),

ΓΚΕΜΙ (χαλινάρι),

ΓΟΥΡΙ (τύχη),

ΓΡΟΥΣΟΥΖΗΣ (κακότυχος),

ΓΚΑΙΝΤΑ (άσκαυλος),

ΕΡΓΕΝΗΣ (άγαμος),

ΖΑΜΑΝΙΑ (μεγάλο χρονικό διάστημα),

ΖΑΡΖΑΒΑΤΙΚΑ (λαχανικά),

ΖΟΡΙ (δυσκολία),

ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ (υάκινθος),

ΚΑΒΟΥΚΙ (καύκαλο),

ΚΑΒΟΥΡΔΙΖΩ(φρυγανίζω-ξεροψήνω) ,

ΚΑΖΑΝΙ (λέβητας),

ΚΑΣΜΑΣ (αξίνα-σκαπάνη),

ΚΑΛΕΜΙ (γραφίδα),

ΚΑΛΟΥΠΙ (μήτρα-πρότυπο),

ΚΑΛΠΙΚΟΣ (κίβδηλος),

ΚΑΠΑΚΙ (σκέπασμα- κάλυμμα),

ΚΑΡΑΟΥΛΙ (φρουρά-σκοπιά),

ΚΟΥΒΑΣ (κάδος-αγγείο),

ΝΤΙΠ ΓΙΑ ΝΤΙΠ (ολωσδιόλου),

ΚΑΤΣΙΚΑ (ερίφι-γίδα),

ΚΕΛΕΠΟΥΡΙ (ανέλπιστο εύρημα),

ΚΙΜΑΣ (ψιλοκομμένο κρέας),

ΚΙΟΣΚΙ (περίπτερο),

ΚΟΛΑΙ (ευκολία-άνεση),

ΚΟΛΑΟΥΖΟΣ (οδηγός),

ΚΟΠΙΤΣΑ (πόρπη),

ΚΟΤΖΑΜ (τεράστιος-πελώριος),

ΚΟΤΣΑΝΙ (μίσχος),

ΚΑΦΑΣΙ (κιβώτιο),

ΚΟΤΣΙ (αστράγαλος),

ΚΟΥΒΑΡΝΤΑΣ (γενναιόδωρος-ανοιχτοχέρης),

ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ (δοχείο χρημάτων),

ΚΟΥΣΟΥΡΙ (ελάττωμα-μειονέκτημα),

ΚΟΥΤΟΥΡΟΥ (ασύνετα-απερίσκεπτα),

ΛΑΓΟΥΜΙ (υπόνομος-οχετός),

ΛΑΠΑΣ (χυλός),

ΛΕΒΕΝΤΗΣ (ανδρείος-ευσταλής),

ΛΕΚΕΣ (κηλίδα),

ΛΕΛΕΚΙ (πελαργός),

ΛΟΥΚΙ (υδροσωλήνας),

ΜΑΓΙΑ (προζύμη-ζυθοζύμη),

ΜΑΓΚΑΛΙ (πύραυνο),

ΜΑΓΚΟΥΦΗΣ (έρημος),

ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ (πετροσέλινο-μακεδονίσι),

ΜΑΝΤΖΟΥΝΙ (φάρμακο),

ΜΑΟΥΝΑ (φορτηγίδα),

ΜΑΡΑΖΙ (φθίση),

ΜΑΡΑΦΕΤΙ (μικρό εργαλείο),

ΜΑΣΟΥΡΙ(μικρό ξύλο),

ΜΑΧΑΛΑΣ (συνοικία),

ΜΕΖΕΣ (ορεκτικά),

ΜΕΝΤΕΣΕΣ (στρόφιγγα),

ΜΕΡΑΚΙ (πόθος),

ΜΕΡΕΜΕΤΙ (επισκευή-επιδιόρθωση),

ΜΟΥΣΑΜΑΣ (κερωμένο-αδιάβροχο ύφασμα),

ΜΟΥΣΑΦΙΡΗΣ(φιλοξενούμενος- επισκέπτης),

ΜΠΑΓΙΑΤΙΚΟ (μη νωπό),

ΜΠΑΓΛΑΡΩΝΩ (δένω-φυλακίζω),

ΜΠΑΛΤΑΣ (πελέκι),

ΜΠΑΜΙΑ (ιβίσκος ο εδώδιμος),

ΜΠΑΜΠΑΣ (πατέρας),

ΜΠΑΜΠΑΛΗΣ(ο πολύ γέρος),

ΜΠΑΞΕΣ (περιβόλι-κήπος),

ΜΠΑΡΟΥΤΙ (πυρίτιδα),

ΜΠΑΤΖΑΚΙ (κνήμη-σκέλη),

ΜΠΑΤΖΑΝΑΚΗΣ (σύγαμπρος-συννυφάδα),

ΜΠΑΤΙΡΙΣΑ(πτωχεύω-χρεοκοπώ),

ΜΠΑΧΑΡΙΚΟ (αρωματικό άρτυμα),

ΜΠΕΚΡΗΣ (μέθυσος),

ΜΠΕΛΑΣ(ενόχληση),

ΠΟΥΣΤΗΣ-ΜΠΙΝΕΣ (κίναιδος-ασελγής),

ΜΠΟΓΙΑ (βαφή-χρώμα),

ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ (ελαιοχρωματιστής)

ΜΠΟΙ (ανάστημα-ύψος),

ΜΠΟΛΙΚΟΣ (άφθονος),

ΜΠΟΣΤΑΝΙ (λαχανόκηπος),

ΜΠΟΣΙΚΟΣ (χαλαρός),

ΜΠΟΥΖΙ (πάγος-ψύχρα),

ΜΠΟΥΛΟΥΚΙ (στίφος-άτακτο πλήθος),

ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ (καλοθρεμμένος-παχουλός),

ΜΠΟΥΝΤΑΛΑΣ (κουτός-ανόητος),

ΜΠΟΥΝΤΡΟΥΜΙ (φυλακή),

ΜΠΟΥΡΙ (καπνοσωλήνας),

ΜΠΟΡΑ (καταιγίδα)

ΜΠΟΥΤΙ (μηρός),

ΜΠΟΥΧΤΙΣΜΑ (κορεσμός),

ΝΑΖΙ (κάμωμα-φιλαρέσκεια),

ΝΤΑΜΑΡΙ (φλέβα-λατομείο),

ΝΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία),

ΝΤΑΝΤΑ (παραμάνα-τροφός),

ΝΤΑΡΑΒΕΡΙ (συναλλαγή-αγοραπωλησία),

ΝΤΕΛΑΛΗΣ (διαλαλητής),

ΝΤΕΛΗΣ (παράφρονας),

ΝΤΙΒΑΝΙ (κρεβάτι),

ΝΤΟΥΒΑΡΙ (τοίχος),

ΝΤΟΥΜΑΝΙ (καταχνιά-καπνός),

ΝΤΟΥΝΙΑΣ (κόσμος-ανθρωπότητα),

ΠΑΖΑΡΙ (αγορά-διαπραγμάτευση),

ΠΑΝΤΖΑΡΙ (κοκκινογούλι-τεύτλο),

ΠΑΤΖΟΥΡΙ (παραθυρόφυλλο),

ΠΑΠΟΥΤΣΙ (υπόδημα),

ΠΕΡΒΑΖΙ (πλαίσιο θυρών),

ΠΙΛΑΦΙ (ρύζι),

ΡΑΧΑΤΙ (ησυχία)

ΣΑΚΑΤΗΣ (ανάπηρος),

ΣΑΜΑΤΑΣ (θόρυβος),

ΣΕΝΤΟΥΚΙ (κιβώτιο),

ΣΕΡΤΙΚΟ (τσουχτερό, βαρύ),

ΣΙΝΑΦΙ (συντεχνία, κοινωνική τάξη),

ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ(πίδακας),

ΣΙΡΟΠΙ (πυκνόρρευστο διάλυμα ζάχαρης),

ΣΑΙΝΙ (ευφυής),

ΡΟΥΣΦΕΤΙ (χαριστική εξυπηρέτηση),

ΣΟΒΑΣ (ασβεστοκονίαμα),

ΣΟΙ (καταγωγή-γένος),

ΣΟΚΑΚΙ (δρόμος),

ΣΟΜΠΑ (θερμάστρα),

ΣΟΥΛΟΥΠΙ (μορφή-σχήμα),

ΤΑΜΠΛΑΣ (αποπληξία-συγκοπή),

ΤΑΠΙ (χωρίς χρήματα),

ΤΑΡΑΜΑΣ (αυγοτάραχο),

ΤΑΣΑΚΙ (σταχτοδοχείο),

ΤΑΧΙΝΙ (αλεσμένο σουσάμι),

ΤΑΨΙ (μαγειρικό σκεύος),

ΤΕΚΕΣ (καταγώγιο),

TΕΜΠΕΛΗΣ (οκνηρός-ακαμάτης),

ΤΕΡΤΙΠΙ (τέχνασμα-απάτη),

ΤΕΦΑΡΙΚΙ (εκλεκτό-αριστούργημα),

ΤΕΦΤΕΡΙ(κατάστιχο),

ΤΖΑΜΙ (υαλοπίνακας-γυαλί),

ΤΣΑΜΠΑ (δωρεάν),

ΤΖΑΝΑΜΠΕΤΗΣ (κακότροπος-δύστροπος),

ΤΟΠΙ (σφαίρα),

ΤΟΥΛΟΥΜΙ (ασκός),

ΤΟΥΛΟΥΜΠΑ (αντλία),

ΤΟΥΜΠΕΚΙ (σιωπή),

ΤΡΑΜΠΑ (ανταλλαγή),

ΤΣΑΙΡΙ (λιβάδι-βοσκοτόπι),

ΤΣΑΚΑΛΙ (θώς),

ΤΣΑΚΙΡΗΣ (γαλανομάτης),

ΤΣΑΚΜΑΚΙ (αναπτήρας),

ΤΣΑΝΤΑ (δερμάτινη θήκη),

ΤΣΑΝΤΙΡΙ (σκηνή),

ΤΣΑΠΑΤΣΟΥΛΗΣ (ανοικοκύρευτος-άτσαλος),

ΤΣΑΡΚΑ (επιδρομή-περιπλάνηση),

ΤΣΑΝΤΙΖΩ (εξοργίζω-προσβάλω),

ΤΣΑΧΠΙΝΗΣ(κατεργάρης-πονηρός),

ΤΣΙΓΚΕΛΙ(αρπάγη-σιδερένιο άγκιστρο),

ΤΣΙΦΟΥΤΗΣ-ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ (φιλάργυρος),

ΤΣΙΡΑΚΙ (ακόλουθος),

ΤΣΙΣΑ(ούρα),

ΤΣΙΦΤΗΣ (άψογος-ικανός),

ΤΣΟΥΒΑΛΙ (σακί),

ΤΣΟΥΛΟΥΦΙ (δέσμη μαλλιών),

ΤΖΟΓΛΑΝΙ (νέος)

ΤΣΟΠΑΝΗΣ (βοσκός)

ΦΑΡΑΣΙ (φτυάρι-σκουπιδολόγος),

ΦΑΡΣΙ (τέλεια-άπταιστα),

ΦΥΝΤΑΝΙ(φυτώριο),

ΦΙΣΤΙΚΙ (πιστάκη),

ΦΥΤΙΛΙ (θρυαλλίδα),

ΦΟΥΚΑΡΑΣ (κακομοίρης-άθλιος),

ΦΟΥΝΤΟΥΚΙ (λεπτοκάρυο-λευτόκαρο),

ΦΡΑΝΤΖΟΛΑ (ψωμί),

XABOYZA(δεξαμενή νερού),

ΧΑΖΙ (ευχαρίστηση),

ΧΑΛΑΛΙΖΩ (συγχωρώ),

ΧΑΛΙ (άθλιο),

ΧΑΛΙ (τάπητας),

ΧΑΛΚΑΣ (κρίκος),

ΧΑΜΑΛΗΣ(αχθοφόρος),

ΧΑΝΙ (πανδοχείο),

ΧΑΠΙ (καταπότι),

ΧΑΡΑΜΙ (άδικα),

ΧΑΡΜΑΝΗΣ (χασισοπότης),

ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΙ (μικρό χρηματικό ποσό),

ΧΑΒΑΣ (μουσικός σκοπός)

ΧΑΦΙΕΣ(καταδότης),

ΧΟΥΖΟΥΡΕΜΑ (ανάπαυση),

ΧΟΥΙ (ιδιοτροπία),

ΧΟΥΝΕΡΙ (πάθημα-εξαπάτηση).





http://greekquotations.blogspot.gr/
Διαβάστε περισσότερα »
Related Posts with Thumbnails