Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η Αγάπη είναι σαν ένα πουλί που πετάει!!!

Εικόνα
Η αγάπη είναι σαν ένα πουλί που πετάει. Η αγάπη φέρνει την ελευθερία. Και μια αγάπη που δεν φέρνει ελευθερία δεν είναι αγάπη. Η αγάπη δεν είναι επιβολή. Πως μπορείς να επιβληθείς σε εκείνον που αγαπάς; Πως μπορείς να τον έχεις εξαρτημένο και να εξακολουθείς να τον αγαπάς; Αλλά αυτό συμβαίνει συνέχεια στον κόσμο, στο όνομα της αγάπης. Μια απληστία για δύναμη, για το πώς θα επιβληθείς στον άλλον. Φυσικό είναι να μην επιτρέπεται η ανεξαρτησία. Γίνεται κάθε προσπάθεια, ώστε ο άλλος να είναι το αντίγραφο σου. Φοβάσαι την ελευθερία του άλλου, γιατί η ελευθερία δεν ελέγχεται και την ελευθερία δεν μπορείς να την προβλέψεις. Γι’ αυτό, οι υποτιθέμενες αγάπες προσπαθούν με κάθε τρόπο να καταστρέψουν την ελευθερία. Και από τη στιγμή που η ελευθερία καταστρέφεται, η αγάπη πεθαίνει. Η αγάπη είναι πολύ εύθραυστη, σαν το τριαντάφυλλο. Πρέπει να το αφήσεις να χορέψει στη βροχή, στον αέρα, στον ήλιο. Η αγάπη είναι σαν ένα πουλί που πετάει. Η ελευθερία του είναι ολόκληρος ο ουρανός. Μπορείς ν...

Όχι, δεν είμαι τόσο ηλίθιος!!!

Εικόνα
Όχι, δεν γνωρίζω από πού και ποιους προέρχονται τα λεφτά, ούτε την πορεία τους και τα πιστοποιητικά γέννησεώς τους, αν και κάποιες σκέψεις μου 'χουν περάσει κατά καιρούς απ΄το μυαλό. Όχι, δεν ζω με αυταπάτες πως αυτός που έχει πολλά λεφτά στα παγκόσμια χρηματοπιστωτικά πλυντήρια αξίζει καλύτερης τύχης ενός που τα ‘χει χάσει όλα χωρίς κανένα πόρο να διεκδικήσει τα δικαιώματα του. Όχι, δεν γουστάρω να πανηγυρίζω σα στερημένο για τις επιτυχίες των άλλων ακόμη κι αν αυτοί οι άλλοι μου πασάρονται ως αδέρφια λες κι έχω να χωρίσω τίποτα με τους λαούς της υπόλοιπης οικουμένης. Όχι, δεν είμαι τόσο ηλίθιος για να συγκρίνω δύο αιματηρές τραγωδίες με ένα χρηματοπιστωτικό γεγονός, όσο επώδυνο κι αν είναι αυτό. Όχι, κανείς δεν γύρισε να με ακούσει από όλους εκείνους που σήμερα νιώθουν εθνικά υπερήφανοι όταν εγώ έφτυνα τα σωθικά μου από τα χημικά στους δρόμους της Αθήνας. Όχι, δεν “έτυχε” να βασανιστώ στα χέρια της ελληνικής αστυνομίας όπως δεκάδες άλλοι, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι τα...

Ελευθερία...αυτήν γνωρίζω, αυτήν υπάρχω, αυτήν ανεμίζω...

Εικόνα
Δεν ξέρω τίποτα, δεν έχω τίποτα, δεν είμαι τίποτα αν είμαι εδώ, μέσα στον κόσμο, μ΄ ένα μεγάλο φτερό καρφωμένο στο στήθος,αυτό ΄ναι που ‘μαθα μια λέξη, και τη λέω και κλαίω: ελευθερία-αυτήν γνωρίζω, αυτήν υπάρχω, αυτήν ανεμίζω, αυτήν που μου ‘μαθαν οι σκοτωμένοι σε μουγγά νυχτέρια κάτω απ΄ τις πέτρες τόσων λιθοβολισμών-μια λέξη μόνο: Ελευθερία. Ελευθερία. Ελευθερία. ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Το δικαίωμα να ζεις ελεύθερος

Εικόνα
Αχ πόσο η ελευθερία ευγενικό είναι δικαίωμα Είναι χαράς πηγή, παρηγορεί τον άνθρωπο, απελευθερώνοντάς τον από όλα τα δεινά του. Τι ευχαρίστηση ελεύθερος να ζεις! Η καρδιά ανάπαυση δε νοιώθει, ούτε ικανοποίηση, όταν της λείπει η ελευθερία, γιατί η υπέρτατη επιθυμία του ανθρώπου είναι να ζει ελεύθερος. Όποιος υπήρξε σε όλη τη ζωή του ελεύθερος είναι αδύνατον να φανταστεί τη κατάσταση, το μίσος και την αξιοθρήνητη μοίρα εκείνων που είναι σκλαβωμένοι. Αλλά όποιος δοκίμασε τη σκλαβιά ο ίδιος, γνωρίζει πολύ καλά τι τραβάει ο σκλάβος και εκτιμάει την λευτεριά ακριβότερα και από όλο το χρυσάφι του κόσμου. Έτσι είναι γιατί όποιος δοκίμασε τη δυστυχία, της ευτυχίας γνωρίζει καλύτερα την αληθινή εικόνα. (John Barbour 1325-1395 Σκωτσέζος συγγραφέας) ελεύθερη μετάφραση

Ποιητικό αφιέρωμα για την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821

Εικόνα
25η Μαρτί ου 1821 (ΣΠΕΡΑΝΤΖΑΣ Σ.) Ακρίτα στης Ευρώπης τους πυλώνες η Μοίρα σ' έχει τάξει, Μάννα Ελλάδα, τη λευτεριά να διαφεντεύης στους αιώνες. Χαρά σου, όταν Φειδίες με λαμπεράδα στη γή σου πελεκούνε Παρθενώνες κι Αισχύλοι ανάβουν θεία ανέσπερη λαμπάδα Μα ο πόνος σου βαθύς, όταν βαραίνει τυράννων μαύρη σκιά τ' άγιο σου χώμα και της ελπίδας τους ανθούς αργομαραίνη. Κακό όμοιο εκράτει κάποτε -κι ακόμα πιο ασήκωτο- την όψη σου θλιμμένη. Κι ήταν πικρόχολο, που σώπαινε το στόμα Μια αυγή όμως -της φυλής την αμαρτία το πλήρωμα του χρόνου είχε ξεπλύνει- το βλέμμα ρίχνοντας στην που έσβηνεν εστία, Τινάχτης, Κι ήταν Μάρτης, οι άσπροι κρίνοι ευώδιαζαν. Τινάχτης την αιτία για να μετρήσης του κακού, που φρένα λύνει Κι ως στάθηκες ψηλά στο μετερίζι, με ορμή, που ξεπερνούσε και του ανέμου, το κοφτερό έσυρες σπαθί σου, που σπιθίζει. Και φώναξες τρανά "Καιρός πολέμου. Με ανθούς του ονείρου η γη ξαναγεμίζει. Ανάστα τώρα με την άνοιξη, λαέ μου". ...
Κάθε αναδημοσίευση ολική η μερική σε άλλο ιστότοπο θα πρέπει να γίνεται υποχρεωτικά με αναφορά πηγής στο site μου και σύνδεσμο (link) στο άρθρο.