Το «Σύμπαν» μας μιλάει, μόνο όταν Μας συμπεριλαμβάνει στην Σιωπή και όχι στις λέξεις…
Μέσα σε τούτον τον ταραγμένο κόσμο, που οι κρίσεις φαίνεται να μας χτυπάνε από όλες τις μεριές, που φαίνεται να μας αφαιρούν ολοένα και πιο γρήγορα ακόμα και τις ελάχιστες ανθρώπινες συνθήκες επιβίωσης, που φαίνεται να διαταράσσουν τις σχέσεις μας, τις αξίες μας, την πίστη μας, αναρωτιέμαι πόσο εύκολο είναι να ακούσουμε την λέξη « Αγάπη », την λέξη « Πνεύμα »… Όταν αρχίζουν πια τα πάντα γύρω μας να είναι απειλή, νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο στον καθένα, να κατανοήσει ότι τούτην την απειλή την κουβάλησε για μακρύ χρονικό διάστημα μέσα του, μάλλον ακούγεται αστείο και ουτοπικό, ιδιαίτερα αν όλα στην ζωή του καθενός μας ήταν έννομα και ηθικά, κατά παράδοση και όχι κατά Συνείδηση… Ο παραδοσιακός τρόπος ζωής όμως «φύτεψε» αξίες και ηθικές, ανάθρεψε «θεούς» και «δαίμονες», έκρυψε την αληθινή απειλή πίσω από κάθε άλλον άνθρωπο, πίσω από έξωθεν «πειρασμούς», πίσω από «συστήματα» ή πίσω από επιλογές που ήταν απλά παραδοσιακές και όχι ελεύθερες… Τόσο παραδοσιακές,...