ΣΚΕΨΕΙΣ-ΛΕΞΕΙΣ-ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος Μοναξιά είναι να μην έχει την ένοια σου κανείς ούτε ξένος, ούτε φίλος, ούτε συγγενής Μοναξιά είναι ως άνεργος να μην έχεις κάπου να δουλέψεις και ως άθεος σε κάποιο ψέμα να πιστέψεις Μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος Μοναξιά είναι ο χρόνος της ζωής σου που δε μοιράζεται ο χρόνος της απουσίας σου που κανείς δε νοιάζεται Μοναξιά είναι χρόνος ξεκούρασης, περισυλλογής και απολογισμού χώρος κενός, χρόνος νεκρός και αποχωρισμού Μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος Μοναξιά είναι ανάμεσα σε χίλιους εσύ να είσαι ο ξένος ανάμεσα χίλια όνειρα εσύ να είσαι μόνος Μοναξιά είναι σε χίλια και ένα συναισθήματα εσύ να είσαι ο πόνος για όσα στην ψυχή σου ροβολούν εσύ να είσαι ο φθόνος Μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος Μοναξιά είναι σπίτι κενό κι άδεια αγκαλιά για να κρυφτείς καρδιά μισή κι άδειο μυαλό για να σκεφτείς Μοναξιά είναι η σχέση δυό ξένων που ο ένας είσαι σύ κι άλλος ο κανείς   που ο ένας βρίσκεται...

  Οι λέξεις κάποιες φορές είναι κρίσιμες. Η επιλογή της κάθε λέξης που μπορείς να χρησιμοποιήσεις, πιθανόν να αλλάξει εντελώς το αποτέλεσμα αυτού που θέλεις να κάνεις, που θέλεις να πετύχεις. Κάθε λέξη είναι κλειδί που μπορεί να ανοίξει "πόρτες" που δεν έχεις σκεφτεί. Γι' αυτό την επόμενη φορά που θα γράψεις ή θα πεις κάτι, σκέψου πρώτα: Το αποτέλεσμα μπορεί να σε ... εντυπωσιάσει. Δείτε το παρακάτω βίντεο και σίγουρα θα καταλάβετε καλύτερα πως " αλλάζοντας τα λόγια σου, μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο σου " πηγή

Φωτοδότης ήλιος ήρθες στα όνειρά μου κάπου ν'ακουμπήσω ήθελα την καρδιά μου τις ώρες μου ψηλαφούσα στα σκοτάδια ήρθες κι έπαψε η ζωή μου να 'ναι άδεια Η γειτονιά μας γέμισε τραγούδια και φιλιά κι εγώ άνοιξα διάπλατα ζεστή αγκαλιά με ρόδα μυρωδάτα έστρωσα τη γη να σε δεχτώ Πασχαλινός ήρθε ο Απρίλης μα συ δεν είσαι εδώ Πώς να σου στείλω ένα φιλί, ένα λουλούδι απ'την αυλή πως να σου στείλω μήνυμα μ'ένα χελιδονάκι αν το στείλω με τον άνεμο φοβάμαι μη το χάσει αν το στείλω με χαρταετό δεν ξέρω αν θα φτάσει Εχω ανοιξιάτικα όνειρα στον κήπο μου θαμμένα μάτια κόκκινα που κλαίνε αδιάκοπα για σένα ότι κι αν λένε εγώ θα περιμένω Ανάσταση πάλι θαρθεί, μαζί για λίγο θα βρεθούμε θα πάρουμε τις ώρες αγκαλιά, χρόνια παλιά θα θυμηθούμε